هلالى قرار دهد و از ماه پنجم آنچه از ماه اول ناقص شده بايد تمام كند و ده روز اضافه كند تا چهار ماه و ده روز ملفّق شود . مسأله 4 - زنى كه شوهرش مرد ، مادامى كه در عدّه است واجب است از زينت و آرايش خوددارى كند ؛ چه در بدن مثل سرمه كشيدن و عطر زدن و حنا گرفتن و ساير آرايش‌هاى ديگرى كه مرسوم است و چه در لباس ، چون لباس‌هايى كه در عيد و عروسى و شادى پوشيده مىشود و بالجمله هر چه زينت شمرده شود ، و البته اين امور به حسب عادات و شهرها مختلف مىشود و بايد ملاحظه شود هر محلى به حسب متعارف آن . مسأله 5 - مانعى ندارد پاكيزه كردن لباس و بدن و شانه كردن سر و گرفتن ناخن و حمام رفتن و در رختخواب و فرش سنگين قيمت خوابيدن و نشستن و در خانهء عالى مزيّن سكنى كردن و نيز مانعى ندارد تزيين كردن اولاد و خادم خود را . مسأله 6 - اگر زن مخالفت كند آنچه را كه گفته شد كه بر او واجب است معصيت‌كار است ، لكن عدّهء او صحيح است و واجب نيست عدّه‌اش را از سر بگيرد . مسأله 7 - كسى كه در عدّهء وفات است مىتواند از خانه خارج شود دنبال كارهايى كه دارد ، خصوصاً كارهاى لازم يا كارهاى مستحب ، مثل حج و زيارت مشاهد مشرّفه و عيادت مريض و امثال آن . مسأله 8 - اول عدّهء وفات از وقتى است كه خبر فوت به زن مىرسد چه شوهر غايب باشد و چه حاضر باشد و خبر به واسطهء مانعى به زن نرسد ، پس بر زن واجب است از وقتى كه خبر موت به او رسيد عدّه نگاه دارد و از آرايش و زينت خوددارى كند . مسأله 9 - مبدأ عدّهء طلاق مثل عدّهء وفات نيست ، بلكه از وقتى است كه طلاق واقع مىشود ؛ چه شوهر حاضر باشد يا نباشد و چه زن خبردار بشود يا نشود . مسأله 10 - به مجرد آن كه به زن خبر رسيد كه شوهرش مرده است اگرچه گوينده